Welkom op mijn weblog.
Mijn naam is Anna Siepel-Meijer
Fotografie is mijn grote hobby en laat graag mensen meegenieten,
door hier af en toe foto’s te plaatsen die zijn voorzien van copyright.
U kunt ook een bezoekje brengen op mijn website
Welkom op mijn weblog.
Mijn naam is Anna Siepel-Meijer
Fotografie is mijn grote hobby en laat graag mensen meegenieten,
door hier af en toe foto’s te plaatsen die zijn voorzien van copyright.
U kunt ook een bezoekje brengen op mijn website
Ik ben weer tante geworden!!!!!!!
Haar naam is Annemarie, wat is ze lief hè.
Deze foto heeft mijn zus gemaakt, jammer genoeg kan ik er zelf nog niet heen,
want ik loop hier te hoesten en te snotteren.
Ik wacht nog wel even, maar het kriebelt wel hoor, ik wil dit engeltje zo graag even aanraken.
En als ik ga, ga ik natuurlijk niet zonder mijn camera.
Jans is mijn jongste broer, maar het blijft natuurlijk altijd mijn broertje hihihi.
Jans en Lies, gefeliciteerd met jullie dochter, het is een engeltje.
ziet er voor mij nog net zo kleurrijk uit als voorheen.
We zijn vandaag naar het ziekenhuis geweest voor het uitslag van mijn onderzoeken.
De uitslag die ik heb gekregen had ik zelf wel al een beetje verwacht, alles wijst erop dat er iets niet klopte, en nu kreeg ik de bevestiging dat ik een kleine hersenbloeding in mijn hersenstam heb gehad.
Alles is mij nu duidelijk geworden, mijn rechteroog werkt niet goed en dat ik hierdoor duizelig wordt met lezen en drukte om me heen, en heb hierdoor slechte dagen.
Maar gelukkig kan hier misschien iets aan gedaan worden zonder een operatie, de neuroloog neemt contact op met de VISIO in Haren.
Door trainingen met mijn slechte oog kan de duizeligheid afnemen, en hier ga ik voor, want dan zweef ik niet meer met mijn potten en pannen door de keuken heen, want dit is levensgevaarlijk.
Ik slik al een tijdje een bloedverdunner Ascal maar dit is waarschijnlijk niet voldoende en krijg er een andere soort medicijn bij voor de nacht, zodat de risico op nog een infarct minder wordt.
Mijn leven gaat gewoon door maar wel met beperkingen, want soms heb ik mijn dag niet en doe alles 10 keer langzamer of helemaal niets.
Maar er zitten ook goeie dagen tussen dat ik wel iets kan doen en hier pluk ik de vruchten van, en dan geniet ik nog meer van deze dag, dan een ander in een week die alles voorbij rent.
Ik geniet van alles wat ik zie, zelfs met de kleinste kiekjes zoals macro lijkt de wereld nog groter en mooier, en ga gewoon door met de dingen die ik doe en wil doen, de vakantie is alweer geboekt en trekken heerlijk Frankrijk weer in.
Ik plaatst af en toe nog een log en een reactie als ik me goed voel, en ga gewoon weer door met fotograferen.
Maar ook wil ik alle webbies bedanken voor de belangstelling en in de interesse die ze laten tonen en voelen, want het doet je wel wat hoor als er iemand je even sterkte komt wensen, of even haar stem laat horen door de telefoon en zelfs een lief briefje krijgt toegestuurd.
Webbies bedankt.
Nee ik blijf er niet bij zitten, al heb ik een dagtaak aan deze log.
Deze foto’s zijn gemaakt bij ons in het dorp, wel een groot dorp want Veendam heeft ooit zijn stadsrechten verkocht.Maar daarom is het hier niet minder mooi, we genieten van onze natuurgebied Borgeswold waar we veel wandelen.
Dit zijn de oude kapiteinshuisjes.
En ik loop de zon weer tegemoet hoe moeilijk dit soms ook gaat.
Als ik over het bruggetje ga draai ik me even, niet om terug te kijken, maar hoe mooi het uitzicht is.
Af en toe zie ik een slee en dan weer mensen op hun ski’s,
dit is toch genieten.
Dit zijn de tien dingen die er worden gemist.
1 – Wit snijplankje bij de kraan.
2 – Groene tegel onder de wasbak.
3 – Plank boven de borden is weg.
4 – Er mist een gedeelte van de pijp op het fornuis.
5 – Een gaarder in de braadpan aan de muur.
6 – Tegeltjes naast het fornuis zijn weg.
7 – Het bordje op de tafel is leeg.
8 – Schaduw van de bezem aan de muur.
9 – Sauskommetje op het buffet is weg.
10 – Een kruik rechts boven op de plank.
Ik wou jullie graag nog wat kiekjes uit Frankrijk laten zien.
We hebben daar het museum Unterlinden in Colmar bezocht dat vroeger als klooster diende, en staat vol met geweldige pronkstukken.
Mijn mond viel open bij dit geweldige pronkstuk,
ik heb het even voor jullie beter in beeld gebracht zodat jullie mondjes ook open vallen.
Nu zie ik daar links in het zonlicht weer een web hangen, dus hier is vast een webbie geweest, maar wie?
Dit heb ik even voor jullie uitgeknipt, maar nu ik dit eens zelf goed bekijk heb ik zoiets al niet eerder gezien?
Ja ik weet het, ze hebben het even voor mij opgezocht uit het boekje,
en zeiden dat ze met Lenie mee gereisd zijn maar we mochten hun niet storen bij het avondmaal.
Na een mooie boswandeling zijn we ook nog naar het Kasteel Staveren geweest.
Van deze kiek, heb ik er een paar bewerkt, ik hoor graag jullie mening webbies.
Ik weet zeker dat ik nog eens terug ga, het is hier geweldig.
Gelukkig voelde ik me op deze dag, net zo geworteld aan de grond als deze boom.
Het is duidelijk te zien dat het weer ons niet in de steek liet, dit is toch genieten.
Als je achteraan loopt heb je altijd het voordeel dat je mooi lege bankjes kunt kieken, maar rusten ho maar. Ik gunde me er zelf geen tijd voor, er was zoveel te zien en te kieken.
Moet je toch eens zien wat een geweldige uitzicht, de herfstkleuren en ook nog het verse groen was heel apart om te zien.
Ja, paddenstoelen heb ik ook nog even gekiekt, ze pinkten zelfs een traantje weg toen ze mij zagen lopen. Ik heb ze even uitgelegd dat ik niet zielig ben met die kruk, en dat ik vlug moest doorlopen.
De mooie weerspiegeling in het water doet een beetje dromerig aan.
Ja webbies betrapt, hier zijn jullie ook geweest, waarom laten jullie iegelijk altijd sporen achter?
En na het zien van al die mooie dingen en paddenstoelen, voel ik me nu net zo afgezaagd als deze boom.
Webbies ik voelde na deze tocht elke spier in mijn lijf, maar ik had het voor geen goud willen missen. En wil hierbij iedere webbie bedanken voor deze gezellige en geweldige dag.
De franse libellen doen het goed en kwamen bij ons op het terras zitten, niet om koffie te leuten maar om hun mooie kunstwerken te laten zien.
Zo konden wij heerlijk luierend in onze stoel, deze acrobaten bewonderen.
Even geduld, ik zou me wel eerst even moeten opwarmen,
Ja, zie ik er zo niet betoverend uit.
Let maar eens op wat ik allemaal kan,
ik gooi mijn kontje zo hoog mogelijk in de lucht.
We hebben deze kiekjes gemaakt met een telelens, dan hoef je ze niet te storen.
Na lang stoeien kreeg ik uiteindelijk gelukkig de koffer open, want hier zit natuurlijk wel de inhoud van de vakantie in, die jullie ook graag willen zien.
Ja, het duurde wel een beetje lang maar probeer deze slot zelf maar eens te ontfrutselen, de sleutel was zoek. Eigenlijk kan hij zo naar de museum, maar ik kan wel uren naar het slotwerk kijken zo’n slotje kom je nergens meer tegen. Alleen dit al is een hele kunstwerk.
Zo, eerst de broden eruit voordat de schimmel toeslaat, ohh ze ruiken nog heerlijk.
Smullen jullie nog maar even van het brood, of bewonder het slotwerk van onze koffer nog maar even, dan heb ik nog even tijd om mijn kiekjes uit te zoeken. En wens jullie een fijne en zonnige dagen toe.
Nee..... we gaan niet op de fiets, we halen de bocht van de straat nog niet hihihi.
Ik laat de fiets staan zodat jullie hier van kunnen genieten, en niet stiekem kijken wat er in het doosje zit.
Ik ben niet eerder terug in het logland dan eind september, de reacties zullen worden toegelaten door onze huisbewoners.
En wens ieder een fijne vakantie toe.
Lengte 10-12 mm, Januari- December.
Kenmerken: kop en halsschild zwart met groen met metaalglans. Dekschilden diep rood.
Voorkomen: Vooral op ratelpopulieren in vochtige bossen. Niet zo algemeen in Nederland en België. Enigszins warmteminnend.
Levenswijze: In Nederland heeft de kever slechts 1 generatie per jaar; in zuidelijke streken is hij vooral op jonge ratelpopulier, zelden op wilg.
We wonen niet op nummer 13, maar krijgen wel veel voor onze kiezen.
Zelf heb ik een paar dagen platgelegen door de pijn, maar met meer morfine krabbel ik nu gelukkig weer langzaam omhoog. Maar toch zit ik nog niet lekker in mijn vel, Lammert zijn ontstekingen gaan maar door, naar al zijn gewrichten, en heeft het gevoel dat hij al maanden op gebroken voeten loopt.
Ze hebben in het ziekenhuis maar gelijk besloten om te beginnen met injecties en in de maximale hoeveelheid, en nu maar hopen dat ze het onder controle krijgen. Dus hier in huisje weltevreden, liggen geen prikpennen maar echte spuiten en daar moesten we wel even bij slikken.
We schrokken van heel veel dingen, als je ziet wat je in je lichaam moet spuiten, en dat je helemaal niet met de spuit in aanraking mag komen, alle lege spuiten moeten weer in een gele gif bus, die ingeleverd moet worden bij de apotheker. In onze rampenpakket zit in een doos voor als er een spuit kapot gaat, of geknoeid wordt. Hier zit in: een schort, handschoenen, en speciale doeken om alles weer zo schoon en steriel mogelijk te maken, en dit dumpen we in een gele zak die we weer inleveren bij onze apotheker. We mogen ook niet met lammert zijn braaksel of urine in aanraking komen, dus je kunt je voorstellen hoe steriel onze wc nu is, zodat ik ook even heerlijk ontspannen mijn zitting kan houden. We moeten onze draai hier nog in zien te vinden, maar met alle hulp van de Reumaconsulent en een hele team die voor ons klaar staat zou dit vast wel lukken.
Ik schreeuwde naar hulp in de huishouding, die ik gelukkig nu krijg. Alles kwam op mijn schouders neer. Ik hoop hierdoor meer tijd te krijgen voor mijn fotografie en loggen.
Maar er gebeuren hier ook wel leuke dingen hoor, we zien niet alles als één groot zwart gat.
Mijn eerste opdracht is binnen, een bedrijf vroeg me of ik nieuwe foto’s wilde maken voor hun site. Dit is een hele uitdaging, je leest de tekst, en je mag hier zelf een foto bij verzinnen en maken die er mooi bij past. Er zweven nu al mooie ideeën door mijn hoofd, hoe ik die foto’s moet maken.
Ik plaatste nooit grote verhalen op mijn log, maar het is toch ook wel even heerlijk om je ei kwijt te kunnen. En jullie begrijpen dan, waarom er geen nieuwe log staat, en waarom ik niet meer zoveel reacties plaatst.
We probeerden hier een fles te volgen met water, de druk werd opgebouwd door een fietspomp en werd zo de lucht ingeschoten.
Even pompen,
en weg is het.
Weer even pompen,
en weer mis.
Dit is zo moeilijk te fotograferen door de snelheid, als je denkt nu, is de fles al weg.
We gaan nog even weer pompen,
en klik, ik heb je.
Het is geweldig om zulke dingen eens uit te proberen, het lijkt wel een spelletje.
We zijn zaterdag naar een EOS dag in Bunnik geweest. Ik kiep er in mijn uppie met mijn Olympus camera, maar daar werd gelukkig geen onderscheidt in gemaakt tussen al het Canon geweld. Hier werden diverse kleine workshops gehouden. Ik heb meegedaan aan portret- en studiofotografie, die werd verzorgd door Frank Doorhof. Hier heb ik veel van geleerd, en wil mij hierin gaan verdiepen. Onder begeleiding van Elias heb ik een aantal mooie foto’s kunnen maken. Hierbij wil ik het EOS-team bedanken voor deze geweldige ervaring.
Willen jullie een paar foto’s zien, ze zijn te bewonderen op mijn website. Annamein.nl
Na lang zwoegen en zweten is mijn creatie af.
Samen met een webdesigner is het na veel denkwerk en programmeren eindelijk gelukt. Mijn website is, www. annamein.nl. Boven in mijn log onder de kopfoto heb een link geplaatst naar mijn website waar ik mijn mooiste creaties zou plaatsen. Hierbij wil ik Merijn ook hartelijk bedanken voor al zijn inbreng en inzet. Uiteraard blijf ik wel loggen, maar met mate omdat ik mij meer in de fotografie wil gaan storten.
Doordat ik de laatste tijd te druk heb met andere dingen, log ik niet meer zoveel, dus het blijft een twijfelgeval wanneer jullie weer een nieuwe log zien of een reactie, MAAR IK BLIJF WEL BLOGGEN HOOR!!!!!!!! Op mijn volgende log laat ik jullie één van de dingen zien waar ik, nou ja ik? waar Wij het druk mee hadden en wat we hebben gedaan. Dus webbies blijf opletten!!!!!!
en wens jullie fijne dagen toe.
Ik krijg dit allen maar zo mooi als het windstil is, met veel zon. Maar ik gebruik hierbij wel een goeie statief en een afstandbediening voor mijn camera, want elke trilling moet ik vermijden omdat dit met de hand word scherpgesteld. En het belangrijkste is natuurlijk veel geduld en wachten tot je deze kiek kunt maken.
En dan is mijn beloning groot.
Door de rust ben ik anders gaan fotograferen, en dan kom je er achter dat je toch een andere kamera wil, met nog meer mogelijkheden. Ik heb nu een Olympus E.510 en kan mooi gebruik maken van mijn eigen lenzen, en van Lammert kreeg ik een tussenring voor mijn macro’s. Ja gekregen, niet zomaar hoor, alvast voor mijn verjaardag. Hier ben ik zo blij mee, want nu kan ik nog dieper in de bloemetjes en op de zoemertjes duiken. Ik moet natuurlijk nog flink oefenen met al die knopjes, maar dit komt nog wel. Hier zijn mijn eerste kiekjes.
En natuurlijk duiken we er nog even dieper in.
Ik duik nog even in de bloemetjes, en wens jullie fijne en zonnige dagen toe.
Zie ik het sneeuwklokje nog te vaak dubbel.
Ik heb het nu op een dunnere spiegel geprobeerd, maar het verschil is niet veel anders.
Maar neem ik de foto vanuit een andere hoek en ongeveer 30 cm er vanaf, is de resultaat veel beter. Hier zien jullie duidelijk het resultaat.
Deze is weer vanuit een andere hoek genomen, het is er nog niet helemaal uit, maar hij is bijna perfect.
Harry bedankt voor deze tip, maar ook de andere tips waren welkom. Lenie nu hoef ik niet meer buiten in de regen voor mijn raam te staan, en nu weet Ria zeker dat hier in huis geen lachspiegels hangen. Ik ben hier lang mee bezig geweest maar op een regenachtige dag is het wel leuk om hier mee te spelen.
zie ik me zelf gelukkig niet zo vaak dubbel als deze sneeuwklokje.
Met fotograferen wilde ik dit sneeuwklokje maar één keer terug zien in de spiegel, maar dit wil me maar niet lukken. Wie weet wat ik fout doe? ik heb deze kiek gemaakt met mijn macrolens van 105mm op F7, en de spiegel licht op de tafel. Zit ik er te dicht op ? is de spiegel misschien niet goed ? alle tips zijn welkom. Ik heb hier een paar voorbeelden geplaatst zodat jullie het duidelijk kunnen zien.
Ik hoop toch niet dat jullie nu scheel kijken.
Een bloem is ook mooi, maar ik heb voor chocola gekozen omdat je hier maar nooit genoeg van kan krijgen.

We wensen je veel plezier met je nieuwe macrolens schat, en hopen dat er een wereld voor je open gaat.
Ik was misschien niet te duidelijk voor sommige webbies, maar mijn man Lammert is vandaag jarig.
Mijn naam is Easy, en mijn vrouwtje heet Binky.

We zijn de trotse ouders geworden van maar liefs 6 kleintjes, we wilden niet gelijk in het nieuws wegens de drukte, maar ze zijn al 4 weekjes oud.

Zo leven we.

We rommelen de hele dag maar door, om papier en karton te versnipperen en tunnels te graven.
We zijn een stelletje Gerbils, hier kun jullie meer over ons lezen hoe we worden verzorgt en hoe grappig we zijn.
We wensen jullie fijne dagen toe.

Dan is het reuma, wat je te horen krijgt.
Je lichaam is even stil en je gedachten zwijgt.
Je wilt nog zoveel doen, maar je lichaam spreekt je tegen.
Soms is het even weer een gestuntel, hoe je, je weer moet bewegen.
Je hebt nog zoveel vragen, die nog niet te beantwoorden zijn.
Dit geeft soms woede, frustraties, verdriet en pijn.
De puzzel die je moet oplossen, gaan we samen doorheen.
Want samen, samen zijn we één.
Het loggen staat even op een laag pitje te pruttelen.

Als ik even uit het raam kijk, zie ik deze geweldige kleurenpalet en vergeet even alles om me heen.
2008 was een hectisch jaar met veel ziekte, maar ook met mooie momenten die ik soms even diep moet weghalen, maar ze waren er wel.
In het jaar 2009, weten we niet wat ons te wachten staat, maar hier slaan we ons ook wel weer met volle moed doorheen, en blijven genieten.
We komen nu even tot rust, en hopen dat er niet meer gestapeld wordt.

Lammert, heeft zijn eerste onderzoeken gehad en krijgt over 6 weken de uitslagen.
Hij heeft de pijn iets onder controle door goeie pijnstillers, maar kan nog niet veel doen.
Daarom probeer ik toch reacties te plaatsen als het mogelijk is, dit is ook een stukje afleiding voor mij en kijk en lees jullie logjes met veel plezier.
Is mijn rokje omhoog gewaaid.

Wegens drukte kan ik niet bij iedereen reageren.
Lammert zit thuis met veel pijn en ze denken dat hij acute reuma heeft, we moeten nog naar de reumatoloog voor meerdere onderzoeken.
Daarom moet ik nu even voor hem zorgen en zien mij af en toe wel even verschijnen.
En wens iedereen fijne dagen toe.
Oud-glaswerk in kleur.

Door het slechte weer, ben ik gaan spelen met een oud-likeurglaasje.
Ik heb het gevuld met cassis, de rode wijn die ik had was te donker op de zwarte achtergrond.
Het licht komt van de zijkant, maar eigenlijk zoek ik nog goeie tips die ik bij deze foto’s kan gebruiken.
Alle tips zijn welkom.
